Durrësi — Amfiteatri romak, plazhe adriatike, porti më i ngarkuar i Shqipërisë

Durrësi është qyteti më i vjetër dhe i dyti më i madh i Shqipërisë, një port adriatik që tregton, mbrohet dhe rri në diell prej 2.500 vjetësh. Dyrrachium-i antik ishte skaji perëndimor i Via Egnatia-s romake; sot i njëjti breg është ikja më e arritshme në plazh e vendit, gjysmë ore nga Tirana. Nuk është Riviera — uji është i qetë dhe rëra e artë, jo bruz — por pak vende mbledhin kaq shumë histori e det në një ndalesë të vetme të lehtë.

Çfarë të mos humbasësh

Amfiteatri romak, i fshehur në qytetin e vjetër, është më i madhi në Ballkan dhe dikur uleshin dhjetëra mijëra veta; mund të ecësh nëpër tunelet e tij dhe të shohësh një mozaik paleokristian brenda. Aty pranë, kulla veneciane dhe pjesë të murit bizantin të qytetit mbajnë një lagje të vjetër kompakte, të denjë për një shëtitje njëorëshe. Muzeu Arkeologjik përgjatë bregut mbledh gjetjet — ilire, greke e romake — që shpjegojnë pse ky port kishte kaq shumë rëndësi.

Plazhet dhe bregu

Gjiri i gjatë me rërë që zbret drejt Golemit dhe Durrës Plazh është motori veror i qytetit: ujë i cekët e i ngrohtë dhe një mur resortesh, baresh e beach club-esh. Është i përshtatshëm për familje dhe i gjallë, jo i paprekur — për rërë më të qetë, ngis pak më në jug.

Ku të rrish dhe çfarë të hash

Rri në qytetin e vjetër për histori e këmbësore, ose përgjatë vijës së plazhit për një pushim të thjeshtë me diell e det. Duke qenë port, Durrësi ha fruta deti: peshk në skarë, midhje, supa peshku dhe rizoto adriatike. Shoqëroje me një birrë Korça të ftohtë ose një verë të bardhë vendore.

Kur të vish

Qershori dhe shtatori janë idealë — det i ngrohtë, turma më të holla. Korriku e gushti janë të nxehtë dhe plot pushues vendas. Pranvera e vjeshta i shkojnë rrënojave dhe shëtitores së bregut.

Këshillë praktike: Durrësi është një natë e parë ose e fundit e rehatshme e një udhëtimi, afër aeroportit të Tiranës, dhe një bazë pa telashe nëse po kap një traget për në Itali.